12-06-2020-Zwierzęta aktywne nocą – Wróbelek

Realizacja podstawy programowej – WRÓBELEK ELEMELEK
Piątek 12.06.2020
Temat kompleksowy: „Zwierzęta duże i małe”
Temat dnia:”Zwierzęta aktywne nocą”

1.„Zwierzęta aktywne nocą” – zajęcia dydaktyczne. Przypomnienie nazw zwierząt aktywnych w dzień i w nocy. Rozpoznawanie zwierząt na zdjęciach.

Stworzenie wykresu Venna – kategoryzacja. Szukanie cech właściwych zwierzętom aktywnym nocą.
Zadajemy dzieciom pytania: Czy wszystkie zwierzęta są aktywne nocą? Jakie znacie zwierzęta aktywne nocą ? Następnie pokazujemy zdjęcia: sowy, ćmy, nietoperza, lisa, dzięcioła, niedźwiedzia, motyla, wilka, zająca. Prosi dzieci o wybranie zwierząt, które są: aktywne w nocy, aktywne w dzień, aktywne w dzień i w nocy. Wspólnie z dziećmi
tworzymy wykres Venna: rysujemy na dużym arkuszu papieru dwa okręgi z częścią wspólną, a dzieci wklejają zdjęcia w odpowiednie miejsca. Pytamy dzieci: Czym charakteryzują się zwierzęta aktywne nocą? (mają duże oczy, żeby wychwytywać dużą ilość światła, duże uszy – zjawisko echolokacji, bardzo dobrze rozwinięty zmysł węchu). • zdjęcia: sowy, ćmy, nietoperza, lisa, dzięcioła, niedźwiedzia, motyla, wilka, zająca, duży arkusz papieru, klej, flamaster

2. Praca z KP4.32b – poszerzanie wiedzy przyrodniczej, doskonalenie zdolności grafomotorycznych.

3.„Nietoperz” – zajęcia dydaktyczne. Narysowanie przez dzieci nietoperzy i porównywanie ich ze zdjęciami lub rycinami. Szukanie podobieństw i różnic. Przełamanie stereotypów dotyczących nietoperzy. Zapoznanie ze zjawiskiem
Prosimy dzieci o narysowanie na kartce nietoperza. Następnie dzieci porównują swoje rysunki z ryciną botaniczną lub zdjęciem ilustrującym nietoperza. Szukają podobieństw i różnic między rysunkami a rzeczywistym wyglądem nietoperzy. Inicjujemy rozmowę na temat stereotypów dotyczących nietoperzy – wkręcają się we włosy, żywią się krwią – i je obala. Pytamy dzieci: Dzięki jakiemu zjawiskowi nietoperze mogą poruszać się swobodnie po ciemku? Tłumaczymy im istotę zjawiska echolokacji (Nietoperz wysyła dźwięk, który odbija się od przeszkody i trafia do jego uszu. Na tej podstawie zwierzę może oceniać położenie przedmiotów). • zdjęcia pokazujące nietoperze, ryciny botaniczne, kartki, kredki

4.Skakanie po tropach z wymienianiem nazw kolorów, przeliczaniem, wymienianiem kolejnych liczb (aspekt porządkowy liczby – liczebniki porządkowe).
Narysowanie dużych tropów zwierząt w różnych kolorach w jednym rzędzie. Skakanie po tropach z wymienianiem nazw kolorów, przeliczaniem, wymienianiem kolejnych liczb (aspekt porządkowy liczby – liczebniki porządkowe). Zabawę można przeprowadzić w języku angielskim. • kolorowe kredy

5. „Nietoperze wśród gałęzi” – zabawa plastyczna doskonaląca sprawność manualną. Dzieci przyklejają na czarnej kartce papieru patyki i gałązki drzew, tak by stworzyć las. Doklejają księżyc wycięty z żółtego papieru. Z białego i czarnego papieru tworzą oczy i przyklejają kilka par wśród gałęzi. Pytamy: Jakie zwierzęta mogły się skryć na obrazku? • czarne kartki, patyki i gałązki, biały, czarny i żółty papier, klej, nożyczki

https://
Zwierzątka z rolek po papierze toaletowym.


6.Zabawy dowolne dzieci. Zachęcanie do czytania książek na temat nietoperzy.
Zabawa z KZ – kopiowanie konturów zwierząt za pomocą kredki świecowej

11-06-2020 – Łańcuch pokarmowy – Wróbelek

Realizacja podstawy programowej
Czwartek 11.06.2020
Temat kompleksowy: „Zwierzęta duże i małe”
Temat dnia: „Łańcuch pokarmowy”

1.„Wilki” – zajęcia dydaktyczne, rozmowa z dziećmi na temat wilków i zachowania .Pytamy dzieci: Pamiętacie zwierzę, które wystąpiło w baśni „Czerwony Kapturek”? Czy wilk naprawdę mógłby połknąć człowieka? Co jada wilk? Jak zachowywać się w lesie? Co robić na wypadek kontaktu z nieznanym zwierzęciem? Jakie inne groźne zwierzęta oprócz wilka można spotkać w lesie?

„Przysłowia o wilkach” – zajęcie na temat przysłów. Przynosimy plastikowe opakowania z jajka niespodzianki, w których ukrywamy przysłowia o wilkach. Dziecko losuje jedno jajko i z pomocą dorosłego odczytuje przysłowie. Zadaniem dzieci jest zastanowić się w grupach nad znaczeniem wylosowanych powiedzeń. Dzieci wspólnie wyjaśniają znaczenia na forum grupy.
• opakowania z jajka niespodzianki
–– Nie wywołuj wilka z lasu.
–– Wilk syty i owca cała.
–– Nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka.
–– Natura ciągnie wilka do lasu.
–– Wilk w owczej skórze.
–– Człowiek człowiekowi wilkiem.

2.„Łańcuch pokarmowy” – zajęcia dydaktyczne, zabawy plastyczne i ruchowe utrwaleniem obiektów, ogniw różnych łańcuchów pokarmowych.

 

Pytamy dzieci, czym jest łańcuch pokarmowy i dlaczego się tak nazywa. Każde dziecko dostaje jedno ogniwo łańcucha pokarmowego (lis, bażant, stonka, ziemniak; jastrząb, dzięcioł, kornik, świerk; kuna, wiewiórka, orzech; lis, kuropatwa, gąsienica; kapusta, lis, zając). Zdjęcia poszczególnych obiektów są naklejone na kolorowe kartki – jeden łańcuch to jeden kolor. Zadaniem dzieci jest połączyć się w grupy, kolorami, a następnie ustawić w kolejności, tak by utworzyć uporządkowane łańcuchy pokarmowe. Dzieci przedstawiają swoje łańcuchy – po kolei podają nazwy zwierząt i roślin, które w nich występują. • zdjęcia zwierząt i roślin naklejone na kolorowe kartki, paski papieru, kredki

3. Praca z KP4.32a – poszerzanie wiedzy na temat tego, co jedzą zwierzęta, doskonalenie zdolności grafomotorycznych i koordynacji wzrokowo-ruchowej. • KP4.32a

4.Poszukiwanie wybranych elementów łańcucha pokarmowego.

5.„Gdzie są zwierzęta?” – zabawa z W.26-27. • W.26-27

10-06-2020-Zwierzęta aktywne nocą – Wróbelek

Realizacja podstawy programowej
Środa 10.06.2020
Temat kompleksowy: „Zwierzęta duże i małe”
Temat dnia: „Zwierzęta aktywne nocą”

1.„Zwierzęta aktywne nocą” – zajęcia dydaktyczne. Przypomnienie nazw zwierząt aktywnych w dzień i w nocy. Rozpoznawanie zwierząt na zdjęciach.

Stworzenie wykresu Venna – kategoryzacja. Szukanie cech właściwych zwierzętom aktywnym nocą.
Zadajemy dzieciom pytania: Czy wszystkie zwierzęta są aktywne nocą? Jakie znacie zwierzęta aktywne nocą ? Następnie pokazujemy zdjęcia: sowy, ćmy, nietoperza, lisa, dzięcioła, niedźwiedzia, motyla, wilka, zająca. Prosi dzieci o wybranie zwierząt, które są: aktywne w nocy, aktywne w dzień, aktywne w dzień i w nocy. Wspólnie z dziećmi
tworzymy wykres Venna: rysujemy na dużym arkuszu papieru dwa okręgi z częścią wspólną, a dzieci wklejają zdjęcia w odpowiednie miejsca. Pytamy dzieci: Czym charakteryzują się zwierzęta aktywne nocą? (mają duże oczy, żeby wychwytywać dużą ilość światła, duże uszy – zjawisko echolokacji, bardzo dobrze rozwinięty zmysł węchu). • zdjęcia: sowy, ćmy, nietoperza, lisa, dzięcioła, niedźwiedzia, motyla, wilka, zająca, duży arkusz papieru, klej, flamaster

2. Praca z KP4.32b – poszerzanie wiedzy przyrodniczej, doskonalenie zdolności grafomotorycznych.

3.„Nietoperz” – zajęcia dydaktyczne. Narysowanie przez dzieci nietoperzy i porównywanie ich ze zdjęciami lub rycinami. Szukanie podobieństw i różnic. Przełamanie stereotypów dotyczących nietoperzy. Zapoznanie ze zjawiskiem
Prosimy dzieci o narysowanie na kartce nietoperza. Następnie dzieci porównują swoje rysunki z ryciną botaniczną lub zdjęciem ilustrującym nietoperza. Szukają podobieństw i różnic między rysunkami a rzeczywistym wyglądem nietoperzy. Inicjujemy rozmowę na temat stereotypów dotyczących nietoperzy – wkręcają się we włosy, żywią się krwią – i je obala. Pytamy dzieci: Dzięki jakiemu zjawiskowi nietoperze mogą poruszać się swobodnie po ciemku? Tłumaczymy im istotę zjawiska echolokacji (Nietoperz wysyła dźwięk, który odbija się od przeszkody i trafia do jego uszu. Na tej podstawie zwierzę może oceniać położenie przedmiotów). • zdjęcia pokazujące nietoperze, ryciny botaniczne, kartki, kredki

4.Skakanie po tropach z wymienianiem nazw kolorów, przeliczaniem, wymienianiem kolejnych liczb (aspekt porządkowy liczby – liczebniki porządkowe).
Narysowanie dużych tropów zwierząt w różnych kolorach w jednym rzędzie. Skakanie po tropach z wymienianiem nazw kolorów, przeliczaniem, wymienianiem kolejnych liczb (aspekt porządkowy liczby – liczebniki porządkowe). Zabawę można przeprowadzić w języku angielskim. • kolorowe kredy

5. „Nietoperze wśród gałęzi” – zabawa plastyczna doskonaląca sprawność manualną. Dzieci przyklejają na czarnej kartce papieru patyki i gałązki drzew, tak by stworzyć las. Doklejają księżyc wycięty z żółtego papieru. Z białego i czarnego papieru tworzą oczy i przyklejają kilka par wśród gałęzi. Pytamy: Jakie zwierzęta mogły się skryć na obrazku? • czarne kartki, patyki i gałązki, biały, czarny i żółty papier, klej, nożyczki

https://
Zwierzątka z rolek po papierze toaletowym.


6.Zabawy dowolne dzieci. Zachęcanie do czytania książek na temat nietoperzy.
Zabawa z KZ – kopiowanie konturów zwierząt za pomocą kredki świecowej

8-06-2020-Polskie zwierzęta – Wróbelek

8-06-2020
Temat kompleksowy:”Zwierzęta duże i małe”.
Temat dnia: „Polskie zwierzęta”.

1.Składanie obrazków z części. Kształcenie u dzieci koordynacji wzrokowo-ruchowej, spostrzegawczości i sprawności manualnej. Rozwijanie inteligencji wizualno-przestrzennej.

2.„Zabawa z kropkami” – układanie symboli liczb w odpowiedniej kolejności, przeliczanie, synteza wzrokowa. Odczytanie hasła – tematu zajęć. Skojarzenia ze słowem „park”. . Dziecko otrzymuje cztery kartki z literami: R, A, P, K. Na odwrocie kartek znajduje się różna liczba kropek. Zadaniem dziecka jest ułożenie kartek z literami od tej, na której odwrocie jest najmniej kropek, do tej, na której jest ich najwięcej. Dziecko odczytuje słowo „park”. • kartki z literami: R, A, P, K

„Parki narodowe” – rozmowa. Dorosły rozmawia z dziećmi na temat polskich parków narodowych i zwierząt znajdujących się pod ochroną. Pyta o ich skojarzeniach ze słowem „park”: Czym jest park narodowy? Czy byliście w jakimś polskim parku narodowym? Po co tworzy się parki narodowe? Jakie zwierzęta w Polsce są pod ochroną? Dlaczego?

„Piktogramowych kodeks” – jak zachowywać się w parkach narodowych.
„Piktogramowych kodeks” – rozmowa na temat zachowania się w parkach narodowych. Rozpoznawanie logo największych polskich parków narodowych – przydzielenie do nich odpowiednich zdjęć zwierząt, umieszczenie piktogramów w odpowiednich miejscach na mapie. Tworzenie z dziećmi piktogramowego kodeksu: „Jak zachowywać się w parkach narodowych? Czego nie wolno robić?” .Dziecko z pomocą dorosłego przyporządkowuje zdjęcia zwierząt odpowiednim parkom. Próbuje umieścić logotypy we właściwych miejscach na mapie Polski. • logotypy największych parków narodowych w Polsce i zdjęcia charakterystycznych dla nich zwierząt, mapa Polski


3. Praca z KP4.31a – łączenie liniami symboli parków narodowych ze zdjęciami zwierząt pokazanych na tych symbolach, doskonalenie zdolności grafomotorycznych i koordynacji wzrokowo-ruchowej, poszerzanie wiedzy ogólnej. • KP4.31a

4. „Żubr” – zajęcia dydaktyczne, odnalezienie Białowieży na mapie, poznanie ciekawostek na temat żubra. Dzieci z pomocą dorosłego odnajdują Białowieżę na mapie Polski. Dorosły prezentuje ciekawostki na temat żubra: żyje w puszczy, jest największym dziko żyjącym ssakiem w Europie. • mapa

Praca z KP4.31b – doskonalenie zdolności grafomotorycznych, poszerzanie wiedzy przyrodniczej. • KP4.31b

5.Blok zajęć o emocjach – zazdrość. „Poniedziałkowe opowieści” – słuchanie
opowiadania Dominiki Niemiec pod tym samym tytułem.

Poniedziałkowe opowieści
Dominika Niemiec
jeszcze przed rozpoczęciem zajęć, gdy wszyscy już siedzą ma dywanie, pani Ewelina zadaje to samo pytanie, które wywołuje falę poniedziałkowych opowieści:
–– Co robiliście w miniony weekend? Wszyscy są chętni do opowiadania historii: o gościach, którzy pojawili się w ich domu; o zabawach z mamą i tatą; o pieczeniu ciastek z babcią; o oglądaniu bajek; o spacerach i przejażdżkach na rowerze; o pływaniu na basenie i o weekendowych wycieczkach. Te historie o wycieczkach Kasia lubi
najbardziej i zawsze czeka, aż któreś z dzieci zacznie opowiadać – „Proszę pani, a ja byłem w niedzielę…”. Tak te opowieści są dla niej zdecydowanie najciekawsze. Przedszkolaki opowiadały już wiele historii o wycieczkach. Kiedyś Ola pojechała z mamą do Warszawy i z wypiekami na twarzy opowiadała dzieciom o planetarium, które mieści się w warszawskim Pałacu Kultury. Antek nie mniej przeżywał spotkanie ze smokiem wawelskim, a bliźnięta Jaś i Staś niedawno miały okazję uczestniczyć z rodzicami w spływie kajakowym – to dopiero była mokra historia. Ale dziś najbardziej rozentuzjazmowana była Anielka.
–– Proszę pani, czy ja mogę opowiedzieć o swoim weekendzie?
–– Oczywiście, Anielko, zamieniamy się w słuch.
–– Przez kilka dni nie było mnie w przedszkolu, bo pojechałam z mamą do mojej cioci, do Wrocławia.
Kasia uśmiechnęła się do siebie. Już wiedziała, że zaczyna się historia z kategorii jej ulubionych, historia o wycieczce.
–– I co tam ciekawego widziałaś? – z zaciekawieniem zapytał Olek.
–– Byłyśmy w sobotę w prawdziwym zoo! Oglądałam tam małpy i żyrafy, i takie śmieszne leniwe leniwce. I zwiedzałyśmy z mamą afryka…, afryka…, afrykarium, w którym było strasznie gorąco. I były tam latające papugi, i jedna nawet przeleciała mi nad głową. – Anielka wyrzucała z siebie kolejne informacje z szybkością mknącej po torze wyścigówki, tyle miała do powiedzenia o zoo. Nagle Kasia nieco posmutniała, poczuła coś dziwnego. Ona zawsze marzyła o wycieczce do zoo. Nie umknęło to uwadze pani Eweliny. Dzieci skończyły swoje opowieści i zabrały się do pracy. Po wysłuchaniu przygotowanego przez panią wiersza o żyrafie oraz wykonaniu zadania w książeczkach wszyscy zabrali się w najlepsze do zabawy. Pani cały czas obserwowała Kasię, która od czasu porannej opowieści Anielki była wyraźnie nieswoja. Pani podeszła do Kasi, która ukryła się w kąciku
czytelniczym i właśnie przeglądała swoją ulubioną książeczkę.
–– Kasiu, powiedz mi, co się dzieje? Czyżbyś miała zły humor?
–– Nic takiego. Jestem chyba zazdrosna, a wiem, że to niezbyt dobrze.
–– Zazdrosna, ale o co?
–– Bo, Anielka była w zoo, a ja zawsze o tym marzyłam. I ona nawet widziała moje ukochane małpki, o… takie jak te – powiedziała Kasia z wyrzutem i smutkiem, wskazując na obrazki w książce.
Pani spojrzała na Kasię z czułością.
–– Rozumiem już. Ale wiesz, zazdrość to całkiem normalne uczucie i wcale nie musi być złe. Pod warunkiem, że nie trwa zbyt długo i się go w sobie nie pielęgnuje. Być może twoje marzenie jeszcze się spełni, a na razie mam dla ciebie pewną propozycję.
–– Jaką? – zainteresowała się Kasia.
Wtedy pani zawołała Anielkę, a potem długo, długo szeptała coś do ucha obu dziewczynkom. Dzień mijał, a po obiedzie pani Ewelina zapowiedziała dzieciom niespodziankę. Zaprosiła wszystkich do obejrzenia filmu o zoo, a Anielka i Kasia zostały prelegentkami. Pani w odpowiednich momentach zatrzymywała film, a dziewczynki opowiadały dzieciom o zwierzętach, które mieszkają w zoo. Anielka podzieliła się wszystkimi informacjami, które pamiętała z wycieczki do Wrocławia, a Kasia błyszczała znajomością wielu szczegółów z życia zwierząt, które znała z filmów przyrodniczych oglądanych codziennie w domu. Po ciekawym wystąpieniu dziewczynki zostały nagrodzone przez resztę dzieci gromkimi brawami.
Po zazdrości, którą wcześniej czuła Kasia, nie było już śladu. A w dodatku pani Ewelina powiedziała, że postara się namówić panią dyrektor, by na kolejną wycieczkę przedszkolaki mogły pojechać właśnie do zoo.
Po przeczytaniu tekstu dorosły  prosi dzieci, by spróbowały wspólnie opowiedzieć jego treść własnymi słowami. Zwraca uwagę na emocje, które odczuwali główni bohaterowie.

„Miniaturowe zoo” – działania plastyczne. Dorosły pyta dzieci: O co była zazdrosna Kasia? Co zrobiła Pani, by pomóc Kasi pokonać zazdrość i wykorzystać wiedzę dziewczynki o zwierzętach? Co innego mogłyby razem zrobić dziewczynki, by przybliżyć innym dzieciom informacje o zoo? Dorosły proponuje dziecku, by wykonało model zoo.
Przygotowujemy z dzieckiem makietę z kartonu. Dziecko farbami maluje wybiegi dla zwierząt i alejki, którymi będą przechadzać się ludzie odwiedzający zoo. Następnie z plasteliny lepi zwierzątka i umieszcza je na makiecie. Postacie ludzi dziecko również może  ulepić lub wykorzystać figurki lego i ustawić je w miniaturowym zoo. • karton, farby, plastelina

„Zazdrość” – rozmowa. Dorosły rozmawia z dzieckiem  o uczuciu zazdrości. Zadaje pytania: Co to znaczy „czuć zazdrość”? Czy jest to miłe uczucie? O co można być zazdrosnym? Czy to źle, że się tak czujemy? Czy czuliście kiedyś zazdrość? W jakiej sytuacji?

„Czego może zazdrościć małpa żyrafie?” – zabawa logiczna. Przypominamy dziecku, że zwykle zazdrości się komuś czegoś, czego się samemu nie ma albo czego się nie umie zrobić. To znaczy, że w pewnym sensie zazdrość jest oparta na różnicach. Dziecko siedzi przy stole. Na stoliku leżą obrazki różnych zwierząt zamieszkujących zoo odwrócone tak, by dziecko ich nie widziało. Dziecko odwraca dwa dowolne obrazki i konstruuje logiczne zdanie ze zwierzęcymi bohaterami oraz podaje powody zazdrości, która pojawiła się u jednego z nich (np. dziecko odsłania małpę i żyrafę i mówi: Małpa zazdrości żyrafie długiej szyi, bo dzięki niej żyrafa widzi wszystko z dużej odległości lub Żyrafa zazdrości małpie, że ta potrafi skakać po drzewach, bo ona ma zbyt długie nogi, by to robić).
Przed rozpoczęciem zabawy dorosły sam wykonuje ćwiczenie, by dziecko zrozumiało, co ma zrobić. • obrazki przedstawiające zwierzęta

 

 

6.„Gąbkowe łapki” – zabawa plastyczna. Wycinanie odcisków łap zwierząt z gąbki. Dzieci otrzymują gąbki i nożyczki. Wycinają z gąbki ślady łap zwierząt i przyklejają je na karton. • gąbki, nożyczki, klej, karton

7.Układanie kompozycji z mozaiki geometrycznej – rozwijanie u dzieci pomysłowości i wyobraźni przestrzennej. Rozwijanie inteligencji wizualno-przestrzennej.

5-06-2020-Wczuwamy się w emocje innych – Wróbel

5-06-2020
Temat kompleksowy: „Wrażenia i uczucia”.
Temat dnia: „Wczuwamy się w emocje innych”.

1. „Poprawiacz nastroju” – praca techniczna z wykorzystaniem różnorodnych materiałów np. rolki po papierze toaletowym, słomki, patyki, brokat, farby, plastelina, kleje, kawałki krepiny, skrawki materiałów. Zadaniem dziecka jest stworzenie czegoś, co poprawia humor. Musi to być praca płaska albo przestrzenna, czy ma to być maszyna, czy czarodziejski przedmiot – panuje dowolność.
• kartki z bloku technicznego, rolki po papierze toaletowym, słomki, patyki, brokat, farby, plastelina, kleje, kawałki krepiny, skrawki materiałów itp.

2.„Gdy mi smutno, gdy mi źle” – giełda pomysłów, co można zrobić, gdy jest się smutnym.

https://Lekcja 1 – Rytmiczna rozgrzewka W PODSKOKACH

3.„Ciasteczka” – wspólne pieczenie ciasteczek owsianych, doskonalenie umiejętności matematycznych w używaniu jednostek wagi i objętości w codziennych sytuacjach.

„Matematyczne dylematy” – dzielenie po ileś, dzielenie po równo. Rozkładamy przed sobą stos kół – wyjaśnia, że to ciasteczka, które się pieką. Prosimy dziecko, by rozdało sprawiedliwie ciasteczka. Okazuje się, że jest więcej niż po jednym dla każdego, ale mniej niż po dwa. Dziecko próbuje rozwiązać sytuację problemową. (Uwaga! Jest wiele rozwiązań – rozdać tylko po jednym, znaleźć jakiś klucz, komu dać dwa, podzielić część ciastek na pół itd.). • koła z papieru

4.„Łzy” – swobodne wypowiedzi dzieci na temat tego, po co są łzy i skąd się biorą.
https://Bajeczki na małe smuteczki – Wielka susza w Krainie łez

Informacja dla dorosłego:
Łzy to substancja nawilżająca i oczyszczającą, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych. Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łatwym wejściem do naszego organizmu dla groźnych bakterii. Nad oczami znajdują się dwa gruczoły, które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos. Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanaliki nie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu. Więcej łez jest produkowanych również wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np. smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny, działa pozytywnie na organizm: obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwość płaczących. Niewątpliwie jednak płacz jest naturalną reakcją naszego organizmu.

5.„Co to znaczy?” – zabawy językowe. Układamy tyle klocków, ile słów ma dany związek frazeologiczny (jeden klocek innego koloru, np. niebieski, określa słowo łza). Dorosły wypowiada związek frazeologiczny, a zadaniem dzieci jest użycie słowa łza w odpowiedniej formie, np. czysty jak łza, krokodyle łzy, łzy jak groch, śmiać się do łez, śmiać się przez łzy, tonąć we łzach, wyciskacz łez. • klocki

6. „Smutny i wesoły” – zabawa w parach z użyciem tangramu z W.48.

4-06-2020-Skąd się biorą łzy? – Wróbel

4-06-2020
Temat kompleksowy: „Wrażenia i uczucia”.
Temat dnia: „Skąd się biorą łzy?”.

1. „Poprawiacz nastroju” – praca techniczna z wykorzystaniem różnorodnych materiałów np. rolki po papierze toaletowym, słomki, patyki, brokat, farby, plastelina, kleje, kawałki krepiny, skrawki materiałów. Zadaniem dziecka jest stworzenie czegoś, co poprawia humor. Musi to być praca płaska albo przestrzenna, czy ma to być maszyna, czy czarodziejski przedmiot – panuje dowolność.
• kartki z bloku technicznego, rolki po papierze toaletowym, słomki, patyki, brokat, farby, plastelina, kleje, kawałki krepiny, skrawki materiałów itp.

2.„Gdy mi smutno, gdy mi źle” – giełda pomysłów, co można zrobić, gdy jest się smutnym.

https://Lekcja 1 – Rytmiczna rozgrzewka W PODSKOKACH

3.„Ciasteczka” – wspólne pieczenie ciasteczek owsianych, doskonalenie umiejętności matematycznych w używaniu jednostek wagi i objętości w codziennych sytuacjach.

„Matematyczne dylematy” – dzielenie po ileś, dzielenie po równo. Rozkładamy przed sobą stos kół – wyjaśnia, że to ciasteczka, które się pieką. Prosimy dziecko, by rozdało sprawiedliwie ciasteczka. Okazuje się, że jest więcej niż po jednym dla każdego, ale mniej niż po dwa. Dziecko próbuje rozwiązać sytuację problemową. (Uwaga! Jest wiele rozwiązań – rozdać tylko po jednym, znaleźć jakiś klucz, komu dać dwa, podzielić część ciastek na pół itd.). • koła z papieru

4.„Łzy” – swobodne wypowiedzi dzieci na temat tego, po co są łzy i skąd się biorą.
https://Bajeczki na małe smuteczki – Wielka susza w Krainie łez

Informacja dla dorosłego:
Łzy to substancja nawilżająca i oczyszczającą, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych. Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łatwym wejściem do naszego organizmu dla groźnych bakterii. Nad oczami znajdują się dwa gruczoły, które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos. Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanaliki nie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu. Więcej łez jest produkowanych również wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np. smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny, działa pozytywnie na organizm: obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwość płaczących. Niewątpliwie jednak płacz jest naturalną reakcją naszego organizmu.

5.„Co to znaczy?” – zabawy językowe. Układamy tyle klocków, ile słów ma dany związek frazeologiczny (jeden klocek innego koloru, np. niebieski, określa słowo łza). Dorosły wypowiada związek frazeologiczny, a zadaniem dzieci jest użycie słowa łza w odpowiedniej formie, np. czysty jak łza, krokodyle łzy, łzy jak groch, śmiać się do łez, śmiać się przez łzy, tonąć we łzach, wyciskacz łez. • klocki

6. „Smutny i wesoły” – zabawa w parach z użyciem tangramu z W.48.

3-06-2020-Jakie emocje przeżywają przedszkolaki? – Wróbelek

3-06-2020
Temat kompleksowy: „Wrażenia i uczucia”.
Temat dnia: „Jakie emocje przeżywają przedszkolaki?”.

– Rozpoznawanie emocji innych na podstawie opowieści Doroty Gellner pt. „Zły humorek”.
„Zły humorek”


Jestem dzisiaj zła jak osa!
Gniew mam w oczach i we włosach!
Gniew wyłazi mi uszami
i rozmawiać nie chcę z wami!
A dlaczego?
Nie wiem sama.
Nie wie tata, nie wie mama…
Tupię nogą, drzwiami trzaskam.
I pod włos kocura głaskam.
Jak tupnęłam lewą nogą,
nadepnęłam psu na ogon.
Nawet go nie przeprosiłam,
Taka zła okropnie byłam.
Mysz wyjrzała z mysiej nory:
– Co to znowu za humory?
Zawołałam: – Moja sprawa!
Jesteś chyba zbyt ciekawa.
Potrąciłam stół i krzesło,
co mam zrobić, by mi przeszło?!
Wyszłam z domu na podwórze,
wpakowałam się w kałużę.
Widać, że mi gniew nie służy,
skoro wpadłam do kałuży.
Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
wcale nie jest mi wesoło…
Nagle co to?
Ktoś przystaje.
Patrzcie! Rękę mi podaje!
To ktoś mały, tam ktoś duży –
wyciągają mnie z kałuży.
Przyszedł pies i siadł koło mnie,
Kocur się przytulił do mnie,
mysz podała mi chusteczkę:
– Pobrudziłaś się troszeczkę!
Widzę, że się pobrudziłam,
ale za to gniew zgubiłam.
Pewnie w błocie gdzieś została.
Nie będę jej szukała!
Odpowiedz na pytania: Co czuła dziewczynka? Z jakiego powodu czuła gniew? Co znaczy być złym, a co złościć się? Czy to oznacza to samo?

– Praca z kartą pracy KP4.20a – udoskonalanie umiejętności nazywania uczuć; wykonaj polecenia zapisane na karcie pracy.

2-06-2020-Z wizytą w zoo – Wróbelek

2-06-2020
Temat kompleksowy: „Zwierzęta duże i małe”.
Temat dnia: „Z wizytą w zoo”.

1.„W zoo” – wysłuchanie wiersza Janusza Minkiewicza pod tym samym tytułem.
Rozmowa z dziećmi na temat zwierząt żyjących w zoo.
W zoo
Janusz Minkiewicz
By kolibry przez wronę
Nie zostały zjedzone,
By przypadkiem też wrony
Nie zjadł lis wygłodzony,
Żeby lisa zaś przy tym
Nie zjadł wilk z apetytem,
By pantera w chwil kilka
Nie zdążyła zjeść wilka
I pantery, by tygrys
Na śniadanie nie przegryzł,
By tygrysa (zgadliście!)
Nie zjadł lew, oczywiście…
O to dbać musi stale,
Pilnie patrząc wokoło
Stary Michał Kawalec,
Co dozorcą jest w ZOO.
Musi dbać i o siebie,
Żeby sam przypadkiem
Lwią się nie stał kolacją
Lub tygrysim obiadkiem.
Dorosły zadaje dzieciom pytania na temat wysłuchanego wiersza: Czy byliście kiedyś w zoo? Jak wyjaśnić swoimi słowami, czym jest zoo? Dlaczego niektóre zwierzęta mieszkają w zoo? Jak należy się tam zachowywać? Czy wolno karmić zwierzęta w zoo?

2.Praca z KP4.30 – umieszczanie nalepek ze zwierzętami w odpowiednich miejscach, doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej, orientacji w przestrzeni, identyfikowanie zwierząt po fragmencie ciała, poszerzanie wiedzy przyrodniczej. • KP4.30
3.„Żyrafy” – zabawa plastyczna, cętkowane żyrafy z kartek zwiniętych w stożek. Ciekawostki na temat żyrafy. Tworzenie cętkowanych żyraf. Dzieci zwijają żółtą kartkę (najlepiej z bloku technicznego) w rulonik i sklejają ją tak, by stworzyła stożek. Na czubku doklejają narysowane wcześniej głowy żyrafy. Stożek ozdabiają cętkami wydzieranymi z brązowego papieru. N. przekazuje dzieciom ciekawostki na temat żyrafy: największe zwierzę lądowe, długa szyja umożliwia jej zrywanie pożywienia z wysokich gałęzi, ma taką samą liczbę kręgów szyjnych jak inne ssaki (tylko są one dłuższe), umaszczenie żyrafy to kamuflaż na sawannie, zagrożeniem dla żyraf są lwy. • żółte kartki z bloku technicznego, klej, flamastry, brązowy papier


4.„Nasze zoo” – wspólne projektowanie zoo. Dzieci wykorzystują figurki zwierząt żyjących w zoo, które przyniosły z domu. Na dużym arkuszu papieru rysują zoo: woliery dla ptaków, wybiegi i baseny dla zwierząt, alejki itp. W odpowiednich miejscach umieszczają figurki. Podpisują, gdzie mieszka dane zwierzę. • figurki zwierząt, duży arkusz papieru, kredki, flamastry
5.Oglądanie czasopism dziecięcych lub książek z ilustracjami zwierząt. Wyodrębnianie pierwszej głoski w nazwach zwierząt.

1-06-2020-Zwierzęta na świecie-Wróbelek

1-06-2020
Temat kompleksowy: „Zwierzęta duże i małe”.
Temat dnia: „Zwierzęta na świecie”.

Ćwiczenia :
1„Tam w Afryce” – zabawa z pokazywaniem:
Tam w Afryce rzeka Nil, (dzieci wskazują palcem jakiś obiekt przed nimi)
w niej krokodyl mały żył. (robią z dłoni paszczę krokodyla)
Z tatą krokodylem (kłapią „zębami” zrobionymi z dłoni)
pływał sobie Nilem, (naśladują dłonią ruch płynącej ryby)
I śpiewał tak: (podskakują)
Tam w Afryce…
„Joga ze zwierzętami” – naśladowanie zwierząt za pomocą ruchu. Dorosły  przygotowuje papierową kostkę, na której ściankach są zdjęcia lub nazwy różnych zwierząt (np. żyrafa, sowa, żaba, nietoperz, wąż, kot). Ustala z dziećmi, co będą robić, gdy na kostce wypadnie dane zwierzę. Przykładowo: wąż – dzieci kładą się na ziemi i wiją jak wąż, ręce trzymają przy ciele, lekko unoszą głowę; sowa – stają w rozkroku, podnoszą ręce, zamykają oczy; nietoperz – kładą się na plecach, podwijają kolana na klatkę piersiową i chwytają je oburącz; żaba – kucają w rozkroku, podpierając się rękami; żyrafa – wspinają się na palcach, złączone ręce wyciągają jak najmocniej ku górze; kot – robią koci grzbiet. Zabawę można rozszerzyć o inne zwierzęta. Dorosły może też poprosić dzieci o samodzielne wymyślenie ruchu przedstawiającego dane zwierzę. • papierowa kostka ze zdjęciami lub z nazwami zwierząt na ściankach
1.„Gdzie żyją zwierzęta?” – zajęcia dydaktyczne.
Mapa Zwierzęta Świata dla dzieci 🗺️🐅🦏🧒 | Józio Bajki

„Gdzie żyją zwierzęta?” – odszukiwanie na mapie zwierząt, które znajdują się
w niewłaściwych miejscach. Przyporządkowanie zdjęć zwierząt podpisom –
rozpoznawanie zwierząt, czytanie globalne. Porządkowanie zdjęć zwierząt –
klasyfikacja, przeliczanie, porównywanie. Podział zwierząt na żyjące na pustyni,
na sawannie, w oceanie i lasach tropikalnych. Zabawa ruchowa
– łączenie się w pary dzieci mających zdjęcia zwierząt żyjących w tych samych
środowiskach. Umieszczenie zdjęć zwierząt na mapie. Praca z KP4.29
– dopasowanie zwierząt do środowisk ich życia, doskonalenie sprawności
manualnej, poszerzanie wiedzy przyrodniczej. „Ziemia, powietrze, woda,
ogień” – zabawa ruchowa.
giraffe (żyrafa)
zebra (zebra)
camel (wielbłąd)
pinguin (pingwin)
elephant (słoń)
lion (lew)
turtle (żółw)
parrot (papuga
Praca z KP4.29– dopasowanie zwierząt do środowisk ich życia, doskonalenie sprawności manualnej, poszerzanie wiedzy przyrodniczej.

2.„Zwierzęta afrykańskie” – praca plastyczna. Dzieci dorysowują wydrukowanemu konturowi lwa grzywę (kreski), konturowi zebry paski (kreski), a żyrafy cętki (stemplowanie palcami). N. pyta: Co łączy te zwierzęta? Jakie jeszcze inne zwierzę żyje we wskazanym środowisku? Dzieci z pomocą dorosłego odszukują Afrykę na mapie świata. • wydrukowane kontury zwierząt, mapa świata, kredki
„Polowanie na tygrysa” – zabawa matematyczna, porównywanie liczb, klasyfikacja, utrwalenie pojęć „mniej”, „więcej”. Dzieci siedzą w kole. Każde ma przyklejony do ubrania kartonik z liczbą (tyle liczb, ile dzieci). Jedno dziecko wychodzi z sali. Pozostałe ustalają między sobą, która liczba będzie tygrysem. Dziecko wraca i pyta np.: Czy tygrysem jest liczba 10? Dzieci mogą odpowiadać tylko „mniej” lub „więcej”. W ten sposób „myśliwy” odgaduje, które dziecko jest tygrysem. • karteczki z liczbami
„Zwierzęta z Ameryki Południowej” – zajęcia dydaktyczne.  wyszukiwanie zdjęć zwierząt z Ameryki Południowej, klasyfikowanie, selekcja. Poznanie ciekawostek o tukanie.  Dorosły pokazuje dzieciom zdjęcia zwierząt, które żyją w Polsce i które dzieci na pewno znają, oraz tych charakterystycznych dla Ameryki Południowej (np. jaguar, tukan, ara, leniwiec). Prosi, by dzieci podzieliły zwierzęta na żyjące w Polsce i Ameryce Południowej. Pomaga im odnaleźć Amerykę Południową na mapie świata. Następnie poleca, by dzieci wskazały same zdjęcia ptaków. Prosi, by znalazły podobieństwa między papugą a tukanem. Pyta: Czym charakteryzują się tukany? Jak wyróżniają się spośród innych zwierząt? Zwraca uwagę na ogromny dziób tukana pomagający przede wszystkim w termoregulacji. • zdjęcia zwierząt typowych dla Polski i Ameryki Południowej
„Tukan 3D” – praca z wykorzystaniem W.57.
3.„Powitanie dzikich zwierząt” – zabawa dźwiękonaśladowcza. Dzieci kolejno naśladują dźwięki wydawane przez wybrane dzikie zwierzęta. Kolejne dziecko powtarza dźwięk wydany przez poprzednie, a następnie dodaje swój.
„Mucholot” –zabawa ruchowa. Dzieci wykonują ruchy imitujące podróż samolotem w rytm piosenki Mucha w mucholocie:
–– wsiadają do samolotu – podnoszą najpierw prawą, potem lewą nogę i siadają w kręgu,
–– zapinają pasy – krzyżują ręce na ramionach,
–– włączają silnik – wyciągają przed siebie i cofają raz prawą, raz lewą rękę,
–– obserwują chmury za oknem – przykładają ręce do oczu, tworząc lornetkę, patrzą raz w prawo,
raz w lewo,
–– lecą – rozkładają ręce na boki i poruszają się swobodnie po sali.

Aida – Mucha W Mucholocie (Official Music Video)

 

 
Mucha w mucholocie
sł. i muz. Aida Kosojan – Przybysz
Siedzi mucha w mucholocie,
do Krakowa sobie leci.
Chce odwiedzić wujka, ciotki,
brata z żoną i ich dzieci.
Ref.: Mucha, mucha w mucholocie,
jak w prawdziwym samolocie.
Do Krakowa sobie leci,
a za oknem słonko świeci.
W doskonałym jest humorze,
już doczekać się nie może.
Kiedy w końcu wyląduje
i rodzinę ucałuje.
Ref.: Mucha, mucha w mucholocie…
Mała mucha tak daleko
jeszcze nigdy nie leciała.
Więc na tak daleką podróż
wiele rzeczy spakowała.
Ref.: Mucha, mucha w mucholocie…
Ma walizkę kolorową,
a na sobie suknię nową.
Okulary choć za duże
wyśmienite do podróży.
Ref.: Mucha, mucha w mucholocie…
Ręce w górę i machamy,
udajemy, że latamy.
Podskok w górę, startujemy,
gdy siadamy, lądujemy.

„Jakie to zwierzę?” – zabawa dydaktyczna. Dzieci kończą porównania podawane przez dorosłego  odpowiednią nazwą zwierzęcia, np.:
Groźny jak… (lew)
Głodny jak… (wilk)
Uparty jak… (osioł)
Mądry jak… (sowa)
Łagodny jak… (baranek)
Przebiegły jak… (lis)
W wodzie czuję się jak… (ryba)
Pracowity jak… (mrówka)
Powolny jak… (żółw)
Dumny jak… (paw)
Łazi po płotach jak… (kot)

4.„Kameleon” – zabawa plastyczna, robienie kameleonów z woreczków foliowych wypełnionych farbą, poznanie ciekawostek o kameleonach. „Kameleony” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem foliowego woreczka (torebki strunowej). Dorosły rysuje na woreczku czarnym flamastrem kameleona. Do środka woreczka wlewa kolorowe farby.
Pyta dzieci: Czy kameleon może przybrać każdą barwę? (nie), Jakie kolory przybiera? (brązowy, zielony i jego odcienie), Dlaczego zmienia kolor? (żeby przypodobać się samicy, ze względu na temperaturę, światło, w obliczu zagrożenia). Dorosły informuje, że kameleony to jaszczurki. Mówi, że najwięcej jest ich w Afryce. Dzieci przypominają położenie Afryki na mapie. • foliowy woreczek, czarny flamaster, kolorowe farby, mapa świata
5„Pingwiny” – zagadka o pingwinach, wskazanie na mapie miejsca występowania pingwinów, zabawa ruchowa – chodzenie jak pingwin z balonem między nogami.
Zagadka:
Ten dość znany dziwny ptak
elegancki nosi frak
i we fraku swym na co dzień
bierze kąpiel w zimnej wodzie.
Przypomnienie informacji o pingwinie omawianych już w tym roku. Wskazanie występowania pingwinów na mapie. Zabawa ruchowa – chodzenie jak pingwin z balonem między nogami. • mapa świata, balon

29-05-2020-Mój dzień dziecka – Wróbel

29-05-2020
Temat kompleksowy: „Dzień Dziecka”.
Temat dnia:”Mój Dzień Dziecka”.

1.„Daty” – przyporządkowanie dat świąt związanych z rodziną odpowiednim
zdjęciom. Przynosimy wydrukowane na kartkach daty: 26 maja, 23 czerwca, 21 stycznia, 22 stycznia, 1 czerwca oraz zdjęcia: dziecka, taty i mamy, babci i dziadka. Dzieci mają za zadanie odgadnąć, co wspólnego mają ze sobą wszystkie daty. Wybierają wśród nich tę, która jest datą Dnia Dziecka. Przyporządkowują inne daty świętom. Łączą każdą datę z odpowiednim zdjęciem. Pytamy dzieci, czy wiedzą, dlaczego jest obchodzony
Dzień Dziecka (na pamiątkę jakiego wydarzenia?). Na koniec przypominamy informacje
o prawach dziecka. • wydrukowane daty: 26 maja, 23 czerwca, 21 stycznia, 22 stycznia, 1 czerwca oraz zdjęcia: dziecka, taty i mamy, babci i dziadka

2.„Dzieci w trudnej sytuacji” – rozmowa o dzieciach na świecie będących
w trudnej sytuacji, uwrażliwienie na losy innych.  Pokazujmy zdjęcia smutnego i uśmiechniętego dziecka. Pytamy: Dlaczego nie wszystkie dzieci na świecie są szczęśliwe w Dniu Dziecka? Co może powodować taki stan? Rozmowa o dzieciach samotnych, biednych, głodnych, w trudnej sytuacji życiowej, pracujących itp. • zdjęcia smutnego i uśmiechniętego dziecka

3.Praca z KP4.28 – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i koordynacji wzrokowo-ruchowej, percepcji wzrokowej, odwzorowanie.

4.„Dzień Dziecka na świecie” – omówienie sposobów obchodzenia Dnia Dziecka
na świecie, czytanie globalne, przyporządkowanie napisów datom i zdjęciom,
porządkowanie miesięcy i liczb. Przypomnienie nazw miesięcy i dni tygodnia,
wykonanie piniat.Wieszamy na tablicy napisy: FRANCJA I WŁOCHY, POLSKA, TURCJA, MEKSYK, daty: 1 czerwca, 6 stycznia, 23 kwietnia, 30 kwietnia oraz zdjęcia przedstawiające: pinatę, dzieci bawiące się na boisku szkolnym, dwie korony królewskie, budynek parlamentu z flagą Turcji. Po odczytaniu każdej z poniższych informacji dzieci wybierają odpowiedni podpis, zdjęcie i datę:
–– Polska: 1 czerwca – bardzo często lekcje i zajęcia są odwołane, w placówkach organizuje się pikniki i festyny, dzieci dostają drobne prezenty i łakocie.
–– Turcja: 23 kwietnia – Dzień Dziecka przypada tu tego samego dnia co Święto Niepodległości. W tym dniu dzieci odbywają wycieczki do tureckiego parlamentu.
–– Francja i Włochy: 6 stycznia – święto rodzinne, wspólna kolacja z rodziną, spożywanie ciasta z wróżbą. Dzieci otrzymują koronę króla i królowej.
–– Meksyk: 30 kwietnia – Dzień Małych Mułów obchodzony podczas Bożego Ciała. Dzieci biorą udział w procesji, w festynach, rozbijają piniatę – kulę wypełnioną słodyczami i zabawkami.
–– napisy: FRANCJA I WŁOCHY, POLSKA, TURCJA, MEKSYK, daty: 1 czerwca, 6 stycznia, 23 kwietnia,
30 kwietnia, zdjęcia przedstawiające: pinatę, dzieci bawiące się na boisku szkolnym, dwie
korony królewskie, budynek parlamentu z flagą Turcji
Prosimy dzieci o uporządkowanie dat. Pytamy: Które dzieci będą obchodzić Dzień Dziecka jako pierwsze? Dzieci przypominają sobie nazwy miesięcy i dni tygodnia. • „Robienie piniaty” – Wrzucamy do balonu cukierki. Dzieci ozdabiają piniatę w dowolny sposób, np. paskami z bibuły. Doklejają jej oczy, nos i buzię.

Jak zrobić piniatę?