16-06-2020-Burza – Kot

1.„Burza” – przeczytanie i omówienie wiersza Jana Paciorka pod tym samym tytułem.
Doskonalenie umiejętności słuchania i wypowiadania się na temat wiersza.
„Burza” – praca z tekstem. Dorosły czyta wiersz Jacka Paciorka pod tym samym tytułem, a następnie omawia go z dziećmi.

Burza
Jan Paciorek

Szła przez pola Pani Burza,
– Co tak panią dzisiaj wkurza?
– Skąd u Pani tyle złości?
– Musi Pani mieć przykrości?
Burza błyska, grzmi i wieje,
Straszy wszystkich: – Świat zaleję,
Powywracam wszystkie drzewa,
Kto się boi – niechaj zwiewa,
Niebo całe pociemniało,
Z wichrem wszystko oszalało,
Drzewa nisko się kłaniają,
Panią Burzę przepraszają,
– Niechże Pani już przestanie,
Robić wszystkim wielkie lanie!
Burza mruczy, marszczy czoło.
Oj, nie będzie dziś wesoło,
Niech się kryje, kto gdzie może,
Bo tu będzie zaraz morze,
Leje, wyje, gromy ciska,
Siódme poty z chmur wyciska.
Aż się wreszcie tak zmęczyła,
Że się stała całkiem miła.
Cicho mruczy zawstydzona,
To jest burza? – to nie ona.
Cicho wiszą chmury z nieba,
Będzie słońce – nam zaśpiewa,
Rozweseli Panią Burzę,
Burza ze słońcem w jednym chórze?
Z tego śpiewu tęcza wisi,
Ależ Pani nam kaprysi!
Ale koniec – szkoda czasu,
Słońce świeci – chodź do lasu.

Dorosły zadaje dzieciom pytania: O jakim zjawisku atmosferycznym była mowa w wierszu? Co zrobiła Pani Burza? Jakie inne zjawiska jej towarzyszyły? Co się stało, gdy się zmęczyła? Kto przepędził burzę? Czy wiecie, jak powstaje burza?

„Jak powstaje burza?” – eksperyment, kształtowanie wiedzy przyrodniczej. Na szklance dorosły umieszcza kawałek blaszki (np. denko od puszki). Nadmuchuje balon i energicznie pociera go kawałkiem wełnianej szmatki. Kładzie balon go na blaszce i zbliża do niej palec. Dorosły pyta dzieci, co się stało? W wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne i przeskoczyła iskra (jak błyskawica). Dorosły pyta dzieci, czy znają jakieś zjawisko charakterystyczne dla lata, w którym także pojawiają się iskry (błyskawice)? Nawiązanie do tematu zajęć. • szklanka, blaszka (denko od puszki), balon, wełniana szmatka

„Burza w kubeczku” – praca plastyczna, doskonalenie motoryki małej, ekspresja
twórcza. Dzieci siadają przy stolikach. Każde dostaje papierowy kubeczek, na którym rysuje markerem pioruny. Środek kubka (we wnętrzu) dzieci smarują klejem i przyklejają paski bibuły w różnych kolorach kojarzących się im z burzową pogodą. Kubek stawiają do góry nogami, a na jego odwróconym denku przyklejają watę (symbolizującą chmurę). • wata, papierowe kubeczki, kolorowa bibuła, klej, nożyczki, marker

2.Dyskusja na temat „Gdy idzie burza, to…” – technika niedokończonych zdań, dyskusja na temat tego , jak zachowywać się w czasie burzy. Dorosły rozpoczyna zdanie: Gdy idzie burza, to…, a dzieci kolejno je kończą. Mogą odnosić się zarówno do własnych uczuć, doświadczeń, jak i wiedzy dotyczącej omawianego zjawiska. Dorosły pyta: Jak się zachowywać, gdy zbliża się burza? Gdzie można się schronić? (w sklepie, w samochodzie). Czego nie można robić? (stać w wodzie, chować się pod drzewem). Jak
zachowywać się w czasie burzy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć urządzenia elektryczne, bo uderzenie pioruna może spowodować porażenie).

Praca z KP4.33b – utrwalenie właściwych zachowań w czasie burzy, ćwiczenie logicznego myślenia, poszerzanie wiedzy ogólnej. Dorosły pyta dzieci: Co można zaobserwować na niebie po burzy w słoneczny dzień? (tęcza) • KP4.33b

„Wędrująca woda, czyli jak powstają kolory” – przygotowanie eksperymentu. Nawiązanie do tematu zajęć z następnego dnia, przygotowanie eksperymentu, którego wyniki będą omawiane w kolejnym dniu. Dorosły prosi dzieci o umieszczenie obok siebie siedmiu kubków. Do kubków wlewa wodę a pomiędzy nimi umieszcza zwinięte papierowe ręczniki, które zanurza w wodzie. Do pierwszego kubka wsypuje czerwony barwnik spożywczy, do trzeciego – żółty, do piątego – niebieski, do siódmego – fioletowy. • kubki, woda, papierowe ręczniki, barwniki spożywcze (czerwony, żółty, niebieski, fioletowy)

3. Blok zajęć o emocjach – lęk przed burzą. „Nadchodzi burza” – układanie historyjki obrazkowej. Dzieci otrzymują od dorosłego historyjkę obrazkową nawiązującą do lęku przed burzą. Mają za zadanie ułożyć obrazki w odpowiedniej kolejności, a następnie opowiedzieć, co się wydarzyło. Dorosły zwraca uwagę dzieci na emocje odczuwane przez bohaterów historyjki. • kartoniki z historyjką obrazkową nawiązującą do burz

„Burzowe emocje” – oglądanie filmu, dyskusja. Dzieci z N. oglądają film prezentujący burzę (filmy można znaleźć w serwisie YouTube). Następnie zadajemy pytania: Jakie uczucia wywołuje burza? Z jakimi uczuciami kojarzy wam się burza? Czy burzy trzeba się obawiać? Jak należy się zachować podczas burzy, gdy jesteśmy na dworze? Co się dzieje, gdy skończy się burza? Jakie zjawisko pogodowe często się po niej pojawia latem? Jak się czujemy, gdy patrzymy na tęczę? • internet

„Przejdź przez mostek” – ćwiczenie równowagi. N. rozkłada dużą płachtę lekkiego niebieskiego materiału na podłodze. Na materiale stawia ławeczkę lub kładziemy taśmę. W miejscu, gdzie kończy się ławka/taśma kładziemy hula hoop, które będzie symbolizowało dom. Dziecko musi jak najszybciej przejść po moście na rzece (ławce), by schronić się przed burzą w domu. Gdy przechodzi, dorosły porusza materiałem, tworząc falującą toń rzeki, i mówi wierszyk: • niebieski materiał, ławeczka gimnastyczna/taśma , hula hop
Nie bój się, deszcz pada jeszcze nieduży,
idź przez mostek do domku, a unikniesz burzy.
Bo gdy od deszczu rzeka wody wzbierze wiele,
Mostek może zniknąć, czasu masz niewiele.
niebieski materiał, ławeczka gimnastyczna

„Pogodowa historia” – zabawa dydaktyczna z działaniem plastycznym. Dorosły rozkłada na podłodze folię stretch, rysuje flamastrem schematyczny rysunek parku – alejka, drzewo, ławka, dwa krzaczki. Dziecko maluje farbami na swojej części folii letni pejzaż uwzględniający jedno zjawisko pogodowe: słońce, chmury i wiatr, burzę lub tęczę. Następnie dzieci siadają z dorosłym. Dorosły prezentuje karteczki z zapisanymi nazwami emocji / uczuć. Dzieci decydują, do którego fragmentu obrazka dana emocja / dane uczucie najbardziej pasuje i układają karteczkę pod wybranym obrazkiem. Dorosły wyjaśnia, że wraz ze zmianą pogody może się zmieniać nasz nastrój. • folia stretch, farby, pędzle, flamaster, karteczki z nazwami uczuć / emocji

4.„Pochmurne niebo” – praca plastyczna zabawa na podwórku lub w sali, Malowanie burzowych chmur, rozpryskiwanie wody – doskonalenie ekspresji twórczej. Dorosły wiesza na sztalugach lub rozkłada na ziemi duże arkusze papieru. Zabezpiecza ubrania dzieci. Dzieci malują farbami ciemne chmury burzowe. Następnie pryskają na nie wodą z rozpylaczy (deszcz) i domalowują pioruny. • duże arkusze
papieru, fartuszki, pojemniki z rozpylaczami, farby

5.„Chmury i pioruny” – zabawa ruchowa. Jedno dziecko to burza, drugie – słońce, a pozostałe dzieci to chmury. Chmury biegają po sali. Kiedy burza dotknie chmurę, ta staje bez ruchu. Słońcu przepędza burzę i wszystkie dotknięte przez słońce chmury ponownie mogą zacząć się ruszać. W następnej rundzie inne dzieci odgrywają role słońca i burzy.

Możliwość komentowania jest wyłączona.